بیچاره ویروس‌ها!
نگارش یافته توسط Administrator   
06 خرداد 1387 ساعت 17:58

PersianUser.COM

چه چیزی ویروس نیست؟!
بدلیل سوء شهرتی که ویروسهای کامپیوتری کسب کرده‌اند، به آسانی هر مشکل کامپیوتری بر گردن ویروسها انداخته می‌شود. در این مقاله در ابتدا به بعضی موارد و مشکلات که ممکن است دلیلی بغیر از ویروس داشته باشند، اشاره می‌شود:
مشکلات سخت‌افزاری: ویروسی وجود ندارد که بتوانند به بعضی از قطعات سخت‌افزاری مانند چیپ‌ها، بردها و مونیتور آسیب برساند.
صدای بوق در هنگام راه‌اندازی کامپیوتر بدون تصویر: این حالت معمولا بدلیل یک مشکل سخت‌افزاری در هنگام روند بوت رخ می‌دهد. به مستندات کامپیوتر خود برای فهمیدن معنی انواع بوقها در هنگام بوت مراجعه کنید.
کامپیوتر کل ۶۴۰ کیلوبایت اول از حافظه را نشان نمی‌دهد. این می‌تواند نشانه ویروس باشد، اما قطعی نیست. بعضی از درایورهای سخت‌افزار مانند مونیتور یا کارت SCSI ممکن است بخشی از این قسمت از حافظه را استفاده کنند. به سازنده یا فروشنده کامپیوتر خود مراجعه کنید تا دلیل این امر را بفهمید.

دو برنامه ضدویروس نصب‌شده دارید و یکی از این دو، ویروسی را گزارشمی‌کند: در حالیکه که این می‌تواند نشانه ویروس باشد اما ممکن است امضا یااثر یکی از این ضدویروسها در حافظه باشد که توسط دیگری به صورت ویروستشخیص داده شده است.
در حال استفاده از Microsoft Word هستید که Word‌ به شما گزارشوجود یک ماکرو در یک فایل را می‌دهد. به این معنی نیست که ماکرو ویروساست.
یک فایل یا سند خاص را نمی‌توانید باز کنید: این الزاما نشانه وجودویروس نیست. امتحان کنید که آیا می‌توان فایل دیگر یا نسخه پشتیبان همینفایل را باز کرد. اگر بقیه باز می‌شوند، امکان خراب بودن فایل اولیه وجوددارد.
برچسب روی هارد تغییر کرده‌است. هر دیسک اجازه داشتن یک برچسب رادارد. می‌توانید توسط DOS یا Windows به یک دیسک برچسبی اختصاص دهید.
هنگام اجرای ScanDisk ، آنتی‌ویروس نورتون یک فعالیت شبه‌ویروسی را گزارش می‌کند. دو راه حل در پیش‌رو دارید:
o Auto-Protect
نورتون را موقتا غیرفعال کنید و ScanDisk را اجرا کنید.
o Option
های ScanDisk را در هنگام اجرا تغییر دهید.
در حقیقت، موارد فوق تنها چند مورد از تصورات اشتباه در مورد ویروس‌هاست.

تصورات غلط
در مورد تصورات غلطی که در مورد ویروسها وجود دارد، داستانها واتفاقات جالبی وجود دارد. جالب اینجاست که افراد زیادی نیز هستند که بااینکه اطلاعات زیاد و یا صحیحی راجع به ویروسها ندارند، ولی خود به گونهدیگری فکر می‌کنند و به این ترتیب به خود اجازه اظهار نظر در این مورد رامی‌دهند. این افراد دچار سندرمی به نام False Authority یا اعتبار کاذبهستند.
ولفگانگ استیلر که بعنوان یک متخصص ویروس بصورت بین‌المللی مطرحاست، و نویسنده برنامه ضدویروس Integrity Master است می‌گوید: “امروزهخبرگان امنیت کامپیوتر – افرادی که لایق این عنوان هستند- تمایل به داشتنیک زمینه خوب از نحوه عمل ویروسها دارند و می‌توانند نصایح خوبی در اینزمینه ارائه دهند. “ اما هنگامی که از وی درباره صاحب‌نظران ویروس پرسیدهمی‌شود، او کلمات خود را بدقت و با احتیاط کامل انتخاب می‌کند.
استیلر می‌گوید “ این افراد نسبت به مردم عادی درک بیشتری ازویروس‌ها دارند.” او اضافه می‌کند: “ بعضی ادعا می‌کنند که این افرادبدرستی ویروسها را می‌شناسند، اما تعدادی را دیده‌ام که هیچی نمی‌دانند یاحتی بدتر، دچار تصور غلطی از ویروس هستند. با توجه به این نکته که آنانمتخصصان امنیت کامپیوتر هستند، تصورات غلطشان بار منفی بیشتری نسبت بهمردم عادی دارد. گفتار و نظرهای اشتباه، زمانی که از زبان این افراد شنیدهمی‌شوند، نتایج زیانبارتری دارند. ”
افرادی که عناوین شغلی مرتبطی نیز ندارند، گاهی دچار سندرم اعتبارکاذب هستند. برای مثال یک کاربر که به ویروس برمی‌خورد، ممکن است برایفهمیدن نحوه مقابله با آن به هرکسی مراجعه کند. در چنین شرایط شخص پاسخگوممکن است تا درجه متخصص رسمی ویروس نیز ارتقاء یابد!!
دونتمن می‌گوید” شغل یک ویراستار مجله کامپیوتر ایجاب می‌کند که ویدر مورد خیلی چیزها مقدار کمی بداند. او گستره وسیعی از دانش با عمق کم دراختیار دارد، مگر در چند مورد خاص!”
او اضافه میکند “ گزارشگران و ویراستاران صنعت کامپیوتر می‌توانندبخویی صحبت‌کنند و بنویسند. اگر شما بتوانید در مورد یک موضوع، حتی اگر درمورد آن چیزی ندانید، تعابیر خوبی بیان کنید، شانس خود را برای این کهمتخصص در آن زمینه شناخته شوید بالا برده‌اید، مخصوصا توسط افرادی که درمورد آن موضوع هیچ‌چیز نمی‌دانند. ”
سندرم اعتبار کاذب دو میل مهم را در فرد برمی‌انگیزد. اول اینکه فردواقعا دوست دارد که به دیگران کمک کند؛ و دیگر اینکه دوست دارد برکامپیوتر احساس کنترل داشته باشد. و این دو گرایش باعث تاثیرپذیری فرد درمقابل این سندرم می‌شود.
مارچلو، یک کاربر معمولی که یک ایمیل دروغین دریافت کرد، پیامی روی CompuServe فرستاد و به کاربران هشدار داد که هر پیامی که در عنوانش عبارت “Good Times” را دارد، باز نکنند (مبادا که به چینی ویروسی آلوده شوند). بطرز مضحکی مارچلو از عبارت “Good Times” در عنوان پیام هشدارهنده خوداستفاده کرده بود!!!
یک متخصص ویروس به شوخی یک پیام برای مارچلو فرستاد و به او گفت کهآلوده کردن کامپیوتر دیگران با ویروس Good Times‌ را متوقف کند. مارچلووقتی از جزئیات نامه دروغین مطلع شد، پاسخ داد “ از کمک شما متشکرم. متاسفم، من گول خورده بودم. اما بهرحال من نگران کامپیوتر و شغلم بودم

نتیجه گیری
هدف از این مقاله تغییر عقاید شما درباره افسانه‌هایی که در موردویروس‌ها شنیده‌اید، نیست. بلکه از شما می‌خواهیم پرسشهای خود را ازافرادی بپرسید که در زمینه ویروسهای کامپیوتر صاحب تخصص و آگاهی هستند. بهاین ترتیب می‌توان از “کوری عصاکش کور دگر شود” جلوگیری کرد و از تعدادافرادی که تمام خرافه‌ها راجع به ویروسها را باور دارند، کاست.
بطور خلاصه:
بیشتر افراد دانش و تخصص بسیار کمی در زمینه ویروسهای کامپیوتری دارند.
افراد با دانش کم اغلب به سندرم اعتبار کاذب دچار می‌شوند.
سندرم اعتبار کاذب معمولا به شیوع ترس و خرافات در مورد ویروسهای کامپیوتر می‌انجامد.
دوتمن به بهترین نحو جمع‌بندی می‌کند: “ اگر انسانها احتیاط بیشتری درمورد اینکه به چه کسی و چگونه و تا چه حدی اعتماد کنند، بخرج میدادند، مابعنوان انجمن متخصصان بیشتر می‌دانستیم و بهتر شناخته می‌شدیم. بنابرانینمسیرهای کمتری به سمت اطلاعات بد یا غیرموثق پدید می‌آمد“

گروه امداد امنیت کامپیوتر ایران
آفتاب